Βήμα 3: Όταν στην αρχή όλα μοιάζουν βουνό
- 25 Ιαν
- διαβάστηκε 1 λεπτά
Στην αρχή όλα είναι βουνό.
Είσαι σαν νεογέννητο. Μαθαίνεις να περπατάς, να μιλάς, να τρως,
να διασκεδάζεις από την αρχή.
Κλείνεσαι σπίτι γιατί πρέπει να μαζέψεις χρήματα.
Για να ενώσεις την οικογένεια. Για να βρεις το δικό σου σπίτι.
Οι μήνες μοιάζουν αιώνες.
Και είσαι μόνος, σε μια χώρα που δεν ξέρεις ούτε πού θα βρεις έναν καφέ.
Εδώ θέλει προσοχή.
Δεν πρέπει να μουχλιάσεις στη ρουτίνα σπίτι – δουλειά – ύπνος, μόνο και μόνο για να μαζέψεις πιο γρήγορα χρήματα.
Ένας καφές και μια βόλτα δεν κοστίζουν πολλά. Το όφελος όμως είναι τεράστιο.
Η κατανόηση πρέπει να υπάρχει και από τις δύο πλευρές.
Γιατί ούτε εσύ μπορείς να νιώσεις 100% τι τραβάει συνήθως η σύζυγος στην Ελλάδα, έχοντας μακριά το στήριγμα που είχε.
Όπως και εκείνη δεν μπορεί να νιώσει απόλυτα τι περνάς εσύ, σε ένα καινούργιο περιβάλλον που πρέπει να προσαρμοστείς και σου φέρνει άγχος.
Οι υποχωρήσεις είναι απαραίτητες.
Όχι γιατί φταις. Αλλά γιατί χτίζετε κάτι καινούργιο.
Το λέω πολλές φορές:
Δείτε το σαν περιπέτεια. Σαν μια καινούργια εμπειρία.
Ναι, είναι ζωή. Δεν παίζεις.
Αλλά δεν πας ούτε σε πόλεμο.
Δεν είσαι αιχμάλωτος πουθενά.
Πας να προσφέρεις την εργασία σου.
Να ανταμειφθείς γι’ αυτό.
Και να περάσεις καλύτερα από εκεί που ήσουν.
Σχόλια