Βήμα 15: Στη μετανάστευση δεν σε μετράνε με λόγια, σε μετράνε με πράξεις.

Όταν φεύγεις από τη χώρα σου και πας να ξεκινήσεις σε μια άλλη, κουβαλάς μαζί σου πολλά πράγματα. Σπουδές, εμπειρίες, πτυχία, διπλώματα, δουλειές που έχεις κάνει στο παρελθόν, ιστορίες που σε έχουν διαμορφώσει. Είναι φυσιολογικό στην αρχή να θέλεις να τα εξηγήσεις όλα αυτά. Να πεις ποιος είσαι, τι έχεις πετύχει, τι αξίζεις.

Και φυσικά αυτά έχουν τη σημασία τους. Κανείς δεν λέει ότι δεν μετράνε. Ένα πτυχίο μπορεί να ανοίξει μια πόρτα. Ένα δίπλωμα μπορεί να σου δώσει μια ευκαιρία να μπεις σε έναν χώρο. Η εμπειρία που κουβαλάς μπορεί να σε βοηθήσει να προχωρήσεις πιο γρήγορα από κάποιον άλλον.

Αλλά η πραγματικότητα της καθημερινότητας είναι διαφορετική. Στη δουλειά, μέσα στο συνεργείο, στο γραφείο, στο φορτηγό, στο εργοτάξιο ή όπου κι αν βρίσκεσαι, κανείς δεν σε μετράει από το τι λες ότι ξέρεις να κάνεις. Σε μετράνε από το τι κάνεις κάθε μέρα.

Σε μετράνε από το αν η δουλειά βγαίνει σωστά. Από το αν είσαι συνεπής. Από το αν σέβεσαι τον χρόνο των άλλων και τον δικό σου. Από το αν μπορεί κάποιος να στηριχτεί πάνω σου όταν υπάρχει δουλειά που πρέπει να γίνει.

Τα πτυχία και τα διπλώματα μπορούν να ανοίξουν μια πόρτα. Αλλά αυτό που σε κρατάει μέσα είναι η καθημερινή σου παρουσία και η δουλειά που κάνεις.

Και εδώ είναι κάτι που πολλοί καταλαβαίνουν μετά από λίγο καιρό: σε πολλές χώρες, και ειδικά σε χώρες σαν τη Γερμανία, η αξιοκρατία δεν έχει πεθάνει. Δεν σημαίνει ότι όλα είναι τέλεια και ότι δεν υπάρχουν αδικίες. Φυσικά υπάρχουν. Υπάρχουν άνθρωποι που θα σε αδικήσουν, υπάρχουν περιπτώσεις που κάτι δεν θα πάει όπως θα έπρεπε.

Αλλά σε γενικές γραμμές, όταν δουλεύεις σωστά και δείχνεις τι αξίζεις, αργά ή γρήγορα αυτό φαίνεται. Οι άνθρωποι γύρω σου το βλέπουν. Οι προϊστάμενοι το καταλαβαίνουν. Και συνήθως, με τον καιρό, παίρνεις και αυτό που σου αναλογεί.

Γι’ αυτό στη μετανάστευση τα λόγια έχουν μικρή σημασία.

Όλοι μπορούν να πουν πολλά πράγματα για τον εαυτό τους.

Οι πράξεις είναι αυτές που τελικά σε ορίζουν.